Anu ngayon? hehe

March 30, 2012 11:02am

Matagal na naman bago ulet bago ako nakapag open ng blog. latest ko ay ung sa isang page kutsilyonilenlen.blogspot.com. Lyrics yun ng latest kong composition na nabuo galing ang inspoirasyon sa wallpost ni annalyn lazaro na sinamahan ko ng life experiences ko nung bata pa ako.

Isang dahilan kaya nakakapagblog ulet ako ngaun ay dahil kakaalis lang ng girlfriend ko. haha.

Well ako ngaun ay may bagong business, Ice Candies. Okay naman mabilis lang nauubos mga deliveries ko and hoping na maubos dn kagad ung deliveris ko kanina. kwento ko ulet wwork muna ako. :) bye

Ngaying gabi. Isipin mo naman ako

Ang hirapnaman mag isip ng sasabihin ngaun. ang ingay pa ng kuliglig. :/

Kung bakit ba tayong mga Pilipino ay sadyang nasanay na ihango ang buhay sa pelikula? haha. Instead na pelikula ang ihango sa tunay na buhay e baliktad kadalasan ang nagyayare,

Madaming mga tao ang umaasa na magiging okay ang lahat na kagaya sa bawat ending ng nakasanayang teleserye. Hmmm. hmmm.hmmm.. anlayo nun sa tunay na buhay: mga happily ever after, till death od us fart, habambuhay tayong magkaibigan, hindi kita iiwan, kahit parehas na tayong malayo ang marating at magkapamilya kaibiganpa rin kita, hindi kami lilipat ng bahay dahil gusto ko malapit lang ang bahay mo sa amin, ahmmm. anu pa ba? palagi akong maglukluto ng sopas, magtatanim ako ng magtatanim ng okra. mamimitas ng kasoy. tatakbo at aakyat sa puno ng bayabas, kapag sinagot mo ako ikaw na ang papakasalan ko, sana magka lakas na ako ng loob na sabihin yun sayo (Hakhakhak).

Kung sabagay andali nga naman makalimutan ng kaunti ang stress at problema sa pamamagitan ng pag hanga sa pelikula. Minsan an sarap isipin na ako si spider man na mag sswing swing sa syudad. ahm paraan para makaalis sa unstable na kalagayan.

Pero anghindi madalas mapansin ng tao ay kuing gaano kahaba ang storya. hmmmmmm natatawa ako kpag naaalala ko yung twilight na ang girlie ng storya at wlang action. magpapakita pa ng abs ang artista. hakhakhak. nag post nga ako sa wall ko sa facebook e: team edward? team jacob? team selene! hakhakhak pero kahit ano pa man ang kategorya ng buhay. palagi nating kailangan mag move on. move sa next scene. both kailangan i let go. masaya at malungkot. upang magkaron ulet ng bagong mga masasaya at malulungkot. kagabi ko sinimulan ang blog na ito. kaso lumapit sa akin ang kapitbahay koat knausap ako tungkol dito sa tablet ko. tapos nun inantok na. kaya, heto ngaun ko lang ituloy. nag text si mary kakatapus nya lng daw mag jogging. 17th monthsarry na namin ngaun february 11 :) hnd p kmi magkikita ngaun dahil nasa ulb xa at napagusapan namin na sa 14 n lng kmi mag kita para saktong valentines day. hehe sana makapag dala ako ng bulaklak. :) sa loob ng 17 months andame nang nangyare. angdaming kategorya. may romance, drama, action, suspense, .... porn. hakhakhak. pero habang tumatagal lalo xang gumaganda. lalong nag mamature ang beauty ng girlfriend ko. ako naman daw ay tumataba hehe. and im so happy kc for the first time may nakapansin naman na tumataba ako. lagi n lng kcng snsabing ampayat ko. sana lagi ko syang mapasaya. sana isipin nya ako palagi. para lalo nya akong mahalin.

Ayaw ko nang bumaba sa byaheng ito

January 31, 2012

6:03am

Last day of the month. Nasa bus aq ngaun. Kkahatid lng ulit ky mary. Pagkatapus ng sangkatutak n drama. Okay n kmi ulit. Somehow alam q nmn dn n maaayus p rin ang mga problema nmn.

Ambils ng byahe. Ilang kilometro n kgad ang layo nmn s isat isa. Pa south bound ang byahe nya, aq nmn pa norte. Parang ksing bilis ng pag lampas nmn s mga issues at obstacles sa buhay. Kaninang 4:30am naikkwento ko p s knya  ung luma nming bahay nla mama na nibenta  n. Naalala nya dw tuloy ung isang story s maala-ala mo kaya n kwento dw ng isang bahay ng isang pamilya. After daw malugi at mawalan ng resources ang family na un naibenta ung malaki at mgandang bahay na  giniba at  ginawa nang  gasoline station. Ang lungkot daw kasi andaming good memories ng bahay na iyon. Sabi ko everytime n makapanaginip aq na tungkol sa family ko laging sa lumang bahay nmn na ngayon ay nabenta atna renovate na.

Ayaw ko isama si mary sa lugar na yun kasi andaming nang gago dun ngayon. Mas lumala n daw ang gulo dun sa dati naming tinitirhan dun sa bagong silangan. Kaya nga masaya ako sa apartment na tinitirahan nmn n mary e. Anlapit sa work ko wala pang magugulo.

My Heart really hurts. i think you broke it.

January 25, 2012

8:57am

Nag-away kami ng girlfriend ko nung isang gabi pa. This time medyo mahirap palagpasin na okay lang kaagad lahat. Ng-forward sya sa akin ng text.

binalik ko rin sa kanya yung tinext nya:

Mary:   "Xempre may pros and cons nmn pag 

             may bf. Sa tingin ko lang ksi, nsasawa 

             ako sa convrsations nmin mnsan ksi 

            nkakahon lng ung interest nia sa

            gadgets, video games."

_______________________________________

Mary:   Ano msasabi mo?

Ram:    Iwan mo na ako

Mary:   Gusto mo?

Ram:    Gusto mo?

Mary: Ayoko. E ikaw, anong balak mo tungkol sa sinabi ko?

Ram:    Talaga?

Inisip m b yan bago mo I forward ang msg n un?

Sawa na rin aq I entertain ka.

At nahihirapan aq makausad s buhay q dahil nahahawa aq s katamaran at insecurities m.

D m na ma take. D m ako tanggap kung sino aq. At alam na alam mong namumuhi aq s bugkos.

Mary:   Fnorward q un para pag usapan ntin ng maayos sna.

Ram:    Alam m bng wala kang kwentang gf?

Hnd n tanung kung mahal m p b ako o hnd kc feeling q hnd n mg wworkout ito.

After ng gnwa m sakin guto m pa baguhin q pagkatao q para lang maging masaya ka. Grabe nman demanding nun.

Mary:   Kelan mo pa balak mkipagbreak skin?

Ram:    Snsbi mong ayaw m para ma save ka na atleast "hnd ikaw ang nkpag break" ambaet m nman.

Mary:   Hndi mo ba q binago?

Ram:    Hnd kta binago. Inispoil kta masyado.

Mary:   Tumawag k nmn pls.

Ram:    Ayoko na munang marining boses m. Naiirita ako.

Mary:   Hndi nmn tlga aq nkikipagbreak. Hndi rin ako galit. Hindi ko alam kun bkt prang mtagal mo ng 

            tnatagao ung mga snabi mo.

Ram:    Mpanget ng ugali m. Wla k pakielam kung anumang marmdaman q after m mg text.

Mary:   Mahal kita auq mkipagbreak. Tnxt q un pra mg usap ng matino. Ikaw ba, mahal mo pa ba ako? Gsto mo na ba tlga      mkipagbreak? Ksi prang pnili mo ng tingnan lhat ng posibleng dahilan pra iwan aq.

Ngtanong ako kung ano msasabi mo. Wla ka nmn snasabi dating nraramdaman mo, kya pano q rin malalaman?

Alam mo nmang gnwa q ang part q pra maging maalam din sa mga hilig mo, kya pano mo nsabing d kta tanggap ? Iniisip q lng nmn sna ang opinion  mo sa maliit kong prob pro andami mo n plang issues na now mo lng nlabas.

Ram:    Anu daw?

Mary:   Anung anu daw?

Mahal mo pa ba ako?

Nakikipag break ka na ba?

Pano q ba mapapatunayang mahal kita at gusto ko lang maging maaus tayo?

Ram:    Boring n rin aq akala m b. Ahm npansin q pala ngaun lng kaya dn aq hangan s mga asian models ay 

            dhl s atitude nla habng nsa shoot ng photo. Confident cla kung cno cla at alam nla ang panget at 

            maganda at naniniwala clang maganda cla.

Mary:   Iwan mo man ako o hindi, pnapangako ko sa 'yo na magiging kasin confident at successful din nila 

            ako. Para kung magbalikan man tayo, matutuwa ka na sa kin.

Ram:    No you can't.

Mary:   (Forwarder message)

Nakikipagbreak skin ang bf q. :( mahal na mahal ko naman siya e. At gsto ko maging best hndi lang bilang gf pro bilang estudyante para sa amin.

Ram:    Cno naman k txt m?

Mary:   Sana, sa pakikipagchat mo sa mga friends ko, naitatanong mo rin ang mgandang qualities ko.

Ram:    Hnd n kailangan.

Mary:   Si euna.

Ram:    Cge pa. Txt m pa xa. Magsama p kayo.

Mary:   You are a goal and an achievement at the same time. You'll always be a dream that come to life. 

            And US is a blessing worth celebrated everyday. I'm sorry if I failed you.

Ram:    Dahil s mga nangyare noon kaht knta hnd n aq mkgawa. Dahil alam kong gagamitin m un laban s  

            akin. Bgsak n bgsak n  ang momentum q s music

Naisip ko rin naman. Hnd m rn talaga ma apreciate ang music q dahil ang trip m mga baduy.

Mary:   Panong gagamitin laban sayo?

Kung alam mo lng, gsto ko ng mgmakaawa sayo pra wag kna mkipaghiwalay.

Ram:    Pinag iisipan q pa kung tama b tlga ang dsisyon q n tanggapin ang nagawa nyo ng ORGMATE Mo!

After kc nun prang msyado knang ngin confident na okay lng lahat kht anung kalokohan gawin m o kht anung sbhn m okay lang.

Mary:   Wag mo akong iwan pls.

Ram:    Kapag napili ko na iwan ka, wag ka mag alala, mgmmukhang parang never kta nakilala at never m       

            aq nakita s buhaym. Na may kasamang galit s puso ko na syang magpapa pursigi n hnd ka lapitan   

            kailanman.

Mary:   Ano bang ngawa at nsabi ko ulit na kasing mali nun? Pls. ayusin natin 'to. Nvr no akong nagflirt of

            kht anong mkakasama stin aftr nun, school at extra curicular lng inaackaso q. dadii pls..

Dadii pls. wag mo akong iwan :'(

Auqng mwala ka sa buhay ko. Pinaglaban na kita sa pamilya ko, sa school ko. Pls. Prang awa mo na. Mahal na mahal kta. Pls. Dadii. Pls.

Ram:    Tinitingnan ko ngaun ung mga cute n pictures m na ni-sort ko kanina sa isang folder. At png iisipan 

            ko kung panahon n b para...............

Mary:   We'll live together on diff. sides but we'll keep together "you and i'...I know we're gonna find our 

            way.

Mary:   Iwan mo man ako, hnd ka na mabubura sa puso ko. Ikaw lang naman ang napagdesisyunan kong 

            mahalin buong buhay ko.

Iwan mo man ako, hihintayin pa rin kita.

Ram:    Wag k mg pretend n hnd m ksalanan ito kung sakali. Nsasawa n aq s paulit ulit n argumento natin n 

            bandang huli inisip m p rn n ikaw ang tama.

Mary:   Alam ko nag fail ako. At kasalanan ko. Kaya nagmamakaawa ako sa yo, na sa kabila ng ng lhat ng 

            pagkukulang ko, sana  tanggapin mo pa rin ako. Pls.

Nagmamakaawa ako kasi mahal kita at balewala ang maliliit na hndi natin pagkakasundo kumpara sa hangarin kong makasama ka at mahalin ka.

Pinilit kong maging kasing ganda ng asian models hnd dahil insecure lang kundi dahil bka iyon ang gusto mong ktangian ko physically. Pra sau rin nmn ang efforts ko. Pls dadii.

Alam ko sa sarili kong mahal kita at di kta kayang iwan. Kung buburahin mo ako sa buhay mo, sna bgyan mo muna ako ng chance na makita ka.

Kung iiwan mo ako, nsayo pa rin ang puso ko. Mahal na mahal kita, Kung alam mo lang.

Dadii, kung yaw mo na talaga sa akin, sana pwede pa ako jan pumunta atleast after 1yr. By that time cguro, kaya na rin kta gtarahan at pwd na kita ligawan. :'(

Malungkot ako kasi hindi ako nkabuti sayo at sa sarili ko. Tanggapin mo man ako o hindi, ipagpapatuloy ko pa rin ang pagpupursigi ko at magkakaroon parin ng music room sa future haus q.

Sna mapatawad mo ako someday. At sna makamit ko pa rin ang successes mo. Masaya ko na ikaw ang naging bf ko. At nakakahiya na nasira ko un. Sorry

Meron mang maliliit na rason para maisip na iwan ka, hindi ko pa rin un gnagawa dahil pnanghahawakan ko ang pnakamalaki't nag-iisang rason para ipaglaban ka. at un ay dhil mahal na mahl kita.

Never kong iggive up ang taong matagal q ng pinagdarasal at dumating nga, ang taong sa loob ng mahigit isang taon ay parang nakasama't minahal ko na buong buhay ko.

Ram:    Shhhhhh

Mary:   Someday, I'll be the best of who/what I (and you) want me to be. By that time, sana u already will 

            deserve me.

Ram:    Wag k muna mg text pls? patulugin mo aq.

Mary:   Hbang buhay kang hhintayin ni mming.

Mahal na mahal kita. EphraI'm Panizales Cadag. Yayakapin ka lagi ng love ko.

Please, don't giev up on Mamii.

The next day>>

Mary:   Dadii..patawarin mo na 'ko. Wag kna mgalit pls.

Sabihan mo nlng ako 'pag willing kna mkipag usap. Basta mahal na mahal kita at handa akong baguhin ang mga dapat baguhin pra sa relationship ntin. :***

We love each other very much. At thank you for letting me show u my feelings and thank u for showing it. ever since I met u I felt dat I'm not just living for myself. thank u for coming into my lyf. maybe I hated god for may things but I want to thank him for giving me you.... I love u dadii

mahal na mahal kita...sna maintindihan mo ako. prang awa mo na ibalik n ntin ung dati. hindi ko kayang mawala ka. pati ang pagka sweet ntn. hnd ko kayang mawalaka. please please please? hind mtahimik ang puso't isip ko. :(

Pls. patawarin mo na 'ko. Pls. auq at di qkayang mwala ka. I'll be much better na. Npagisip isip q na immaturity q at iba pang negative ang I know it's my fault. Pls gv me another chance

Mami don't give up on dadi ha... Dadii, don't give up on me.

Ram:    Ayaw kong sinasakal aq. Kung gusto m tlgang mahalin pa aq, kylangan mng maintndhan n 

            videogames at gadgets ang     buhay q. kung ang mga stress outlet q aalisin m pa Anu gusto mo 

            gawin q mabaliw n lang?

Mary:   Sorry n talaga, mahal kung nagin makitid utak ko. Ayokong alisin mo un, I'm really sorry. Sorry 

            kung hindi kta naiintindihan mnsan. Sorry tlga :(

I miss you so much.

Kain kna gabihan, mahal. :*

Ram:    Mahal kita.

12:03pm

kakatapus lang kumain ng tanghalian dito sa canteen ni ate Emer.

Higop ng sabaw ng sinigang. hindi ko pa tinetext si Mary. Wala pa ako sa mood.

Tumawag si Mama kanina. kaillangan niya na daw yung 500 niya na hiniram ko last 2 weeks ago.

Pano naman kasi supposedly ipapadala ko na sa smatmoney un last saturday kaso emergency din kay lois na nasa ospital naman sila by that time. Ang hirap mag desisyon kung sila mama ang pipiliin ko o ang kapatid ko. mag tatatlong taon na ang nakalipas simula nung nag away sila at pinagganggol ko ang kapatid ko mula sa pamilya namin. Naawa ako sa kapatid ko na yun dahil sa kabila ng malaking sahod nya sa work nya as Debt Consultant, pinapambayad nya lang naman sa ospital dahil sa sakit nya sa puso at hika. May sakit ang kapatid ko maging sa heart nya. Sakit na hindi malulunasan ng anumang gamot. Sa klase ng trabaho ko at rate, kailangan ko talagang pag isipan ng maigi bago ko gamitin ang pera ko. Kailangan ang bawat desisyon ay maging tama dahil kung hindi kung ano anong problema ang kapalit. Number one dyan ay ang pag gamit ng pera.

Na miss mo ba ako?

January 23, 2012

4am . Hello! Pasensya ka na ngayon pa lang kita mababati ng Happy New year. Be 22days lated  na lang sa 'yo haha.

Kumusta nga pala ang buhay nung wala ako?

"Na miss mo ba ako?", tanong na andaming maaaring maging meaning. Sa girlfriend ko bawal ko sabihin yun sa iba girl. Sa friends ko xempre oks lang. Sa nanay ko malamang mag dadrama nanaman yun at ipaparamdam na nagsisisi sya sa desisyon nyang mali tungkol sa akin last last year at nakokonsensya nanaman daw siya (Hihinga lang ng konti sabay uutangan na ako). Ahm buti nga ngayon ako naman ang may utang sa kanya. Hindi ko na sinasabing utang ko sa kanya ang buhay ko dahil bilang magulang responsibilidad naman niya talaga ako nung bata pa ako. Pero, edukasyon? ahm hanggang 2nd year highschool nya lang ako nakayanang paaralin. halos the whole year sariling kayod ako para makapag aral. Ate ko tinulungan din ako. Hindi na ako nagsisimba ngaon. Minsan namimiss ko rin ang mga churchmates ko. Tsaka ung bonding at banda. Kukumustahin ko silang lahat sa isip ko. Pero magtatago pa rin ako sa kwarto ko. Kasi di bale nang walang masyadong friends, payapa naman ang mga araw ko. Kung may problems naman ang bawat tao. pwede bang minsan sa kanila na lang yun? Sa Church kasi hindi naman sa pag aano, halos puro emotions na lang at palaging may exceptions naman. Wait lang ha bilI lang ako ng pandesal sa bakery sa tapat. maya maya magsasarado na kagad yun e.

Hayy naku.. wala palang pandesal today. Sarado ang bakery hahaha.

"Na miss mo ba ako?".... tanong na palagi kong tinatanong sa isip ko. Ibig kong sabihin ano ba ang kakulangan kung wala ako. O mahalaga pa ba ako sa kung sinomang tao?

Buhay kong pinili ay ahm.. ewan ko ba  medyo marami rami na ring taong nagsasabi na ibahin ko ang lifestyle ko,

Computer sa umaga. Computer sa gabi. Tablet Pc ang katabi sa pagtulog. Tablet PC na may kasamang cellphone ang dalawang gadget na nag rring sa umaga. Antamad ko kasing gumising e.

Minsan kailangan ding gulatin ang tao para mapansin an kanilang pagkukulang. Minsan ang tao naman mismo ang naghahanap ng panggugulat. Kagaya na lang sa mga taong mahilig manood ng horror films.

Nung isang gabi nanood kami ng tropa kong bagon lipat sa 2nd floor nitong apartment si Jaymar. Astig din yung tao na yun e. Laging may bago at magagandang movies.

Kapag nagbabasa ako nang mga nakaraang taon na blog ko, para na rin akong nanonood ng pelikula, hehe bakit kamo? kumpleto e. may Action, Drama, Comedy at iba pa. Nakakatuwa rin isipin na nalagpasan ko na ang mga yun.

Hilig ko nga uminom kasama old friends ko na habang pinaguuusapan namin ang mga kwento nung mga bata pa kami.

Ngayon ang tahi tahimilk dito sa kwarto/ mesanin ko. Ang tanging maingay lang ay ang tunog ng orasan na nakapako sa itaas ng pinto. Hindi na ako nakatulog dahil ala una imedya pa ako nakauwi galing sa pinag ayusan ko ang computer. Ahm. ayun okay na nga sana na finalize ko na installation ng os kaso KJ ang motherboard sa pag initialize at detect ng other hardwares. Ayun pull-out din ang kinahinatnan ng CPU. andito ngayon  sa bahay.

Namamangha ako sa pag angat ng technolohiya. Namamangha din ako sa pagka inosente ng mga tao tungkol sa pag kaalaman sa computer. Kailangan ko na nga rin magbago ng pag iisip tungkol sa mga tao e. Kahit sabihin ko pa na hindi naman ako magaling ei yun pa rin ang sinasabi nila. Hindi nila madalas maisip hindi naman ako pinanganak na marunong kagad sa PC. At lahat naman nga ng alam ko ay bunga lang ng experience. Tsktsktsk. :D

Nung bata ako natutuwa at na iinspire ako sa mga tv series na fiction tungkol sa mga multi purpose na hero. Kagaya ng transformers, voltron, 5 man, bioman hahaha. Ang galing kasi nila na na cconvert ang sasakyan para magamit sa ibang paraan. Never in my mind na multitasking ang magiging trabaho ko.

Hindi ako makatulog kahit inaantok na ako dahI'll nagbayad na ako kanina kay ate Mila para sa isang order ng spageti.

Binababaan pa rin ako ng cellphone nh girlfriend ko. Kaninang 1:30am kc sabi nya mamaya na tumawag 5mins daw. tawag ako ulet sabi naman nya nagkkwento daw ang alumni. Hayyy. hindI ko talaga maintindihan kung bakit ba ganun na lang kahalaga ang presensya ng mga dating nagtapos sa unibersidad ei tapos na nga sila e. Ganun ba kahalaga yun? Para ba mainspire ang mga estudyante na mag aral pa lalo ng maigi para maabot din ang mga narating na nila ngayon?

Ako naman yung tipo nang taong wala nang mababalikan sa nakaraan at pinang galingan ko. HIndi naman ibig sabihin ay hindi na ako lilingon sa kanila. Hindi lang talaga siguro kasi ako naging close sa maraming tao.

Na miss ba nila ako? tanong na hindi na kailangan marinig. At tanong din na hindi na kailangan dahil wala namang may pakielam. Okay lang. Masaya naman ako sa buhay ko ngayon.

Ayan nasisimula nang mag tunugan mga tv at radyo sa mga kapitbahay. Medyo inaantok na nga talaga ako. Gusto ko munang tumulala at mag isip isip. Sige ha. Wag  ka mag alala na miss naman kita e.

December 27, 2011

Sa office.... trying to fix things. Mga mess or i mean ahmmm hindi naman mess tlga. Mga trabahong naiwan ko. Mga trip report na hindi ko pa na check (andami na). Dami ko ksing extra task kea ang gulo n lng scheduling ko at priority list.

Kagabi 2am na ako nakatulog. Supposedly 11pm. Pero medyo nahirapan ako makatulog ng maaga dahil gumugulo sa isip ko thinking na kontra pa rin daw ang Mommy ni mary na mag bf xa (kontra sya sa akin).

Ang buhay..... napaka awkward at ironic talaga. Habang some people admires you, yun namang mahalaga sa iyo ay hindi ka gusto ng pamilya. para bang sa iba youre a tiger pero sa iba naman parang uod ka lang. Tsktsk.

Well I couldnt take a hold of them all. Un ang perception nila e.

December 25, 2011. Pagkagaling sa kapatid kong si Lois kasama ang dalawa pa naming kapatid na si Sam At Chriset (hinatid ko kasi sila sa bahay ni Lois). Byahe ako pabalik ng Batasan hills. Nagmamadali pa dahil nag text na si obren na kababata ko since 1992 (antagal na rin noh?) Na bilisan ko na at dumating na ako doon 2hours ago. Hahahaha. 9:30pm katok sa gate.

Hello everybody! (Sa isip ko, who you? Who you? Who You? Sino tong mga chicks na to?) Hayyyz. Okay go! Anjan nmn cla richard na currently may anak na baby girl 2 years old. Kala nga namin noon bading tlga xa e pero naunahan pa kmi mgka anak. Tsktsk.

24hours ago. Same time 9:30pm andun ako sa apartment na tinitirhan namin. Nagdala ako ng cake para contribution ko sa christmas party. May videoke na narentahan. Hindi ako kmakanta sa videoke noon kc feel ko lng tlgang kumanta kapag nag gigitara ako.

Hindi pa nag ttext ang girlfriend ko since kagabi nung sinabi nyang malungkot siya at muntik nang umiyak dahil ayaw ng mommy nyang may bf sya.

Downside ng event namin (back to obren and makmaks event) may bisita sila tatlo. 1 bading 2 pangit at isang maputing girl> I tried my best to break the ice. Una I confessed na fan ako ng android platform devices. Then nalasing na ako at naging makulit sa mga barkada ko. Which is a total turn off. Well inaasar ko lang naman sila thinking in the back of my mind sila nang mga guest ang naging center ng attention. I mean what kind of reunion is that? I entertain ang guest at kalimutan ang reminiscing ng past for over 15 years ng friendship na minsan lang sa isang taon mangyare?

After ng party i did my best na makauwi ng bahay ng hindi nasusuka.
Pag dating ng bahay buga ang kalam ng tyan sa enedoro. Pupu. Linis. Kaen. Kape. Tulog.

Dami talagang hirap i explain sa buhay. Minsan ansarap na lang maging baliw para hindi na naiintindihan ang hirap at takot mawala ang saya. Pilitin ko na lang maging maligaya ngayung gabi sa pagtulog ko. Feeling ko wala akong pakiaalam sa sasabihin ng ibang tao. Ang mahalaga sa akin buo ako at kaya ko ang sarili ko. Kaya kong alalayan ang sarili ko. Ang lhat naman ng pagpipilit maging masaya ngayon ay pansamantala habang wala pa ang girlfriend ko na tanging nagpapasaya sa akin sa kabila ng kawalan ng pag asa. Uuwi din sya. 2 weeks na lang mula ngayon.... zzzzzz



CONTINUATION......

Hindi ko alam bakit wala akong maisip I kwento ngayon. Ahmm siguro nakakairita lang ikwento minsan ang mga negative outcome ng life. Girlfriend kong 1year and 3months na naming pinaglalaban ang relationship na hanggang ngayon ayaw pa rin ng mommy nya mag boyfriend sya. I know it doesn't sound so bad kung marinig mong sa kabila nun ay gusto at welcome naman siya sa family ko. Even though iba ang neexpect nila mommy na maging gf ko ahm prang mas prefer lang nila na mas maganda at may money. Pero hindi naman nila madidikthan ang damdamin ko e. Sana nga ganun din si Mary para sa akin. Kung sa bagay mas mahirap ang kalagayan niya kasi kailangan niya ako palaging itago. Ilihim activities niya with me. Syempre lihim din tuloy kung gaano kami kasaya kapag magkasamang nag ddate. hindi pa rin siya nag ttext. Siguro dahil kasama niya ang Mom niya. tumunog ngayon ngayon lang ang cellphone ko akala ko text niya na yun pala text lang ng ng GPS tracker na binabantayan ko. Angsarap tumalon sa building kasi madalas parang pinaglalaruan lang ako ng panahon. After ng trials na dadaanan mo, feeling mo okay lang I give up lahat. Kpag ng try kanang gawin, babackout din naman. Hindi ako nag yoyosi. Pero hindi ko rin naman sasabihin na hindi ako marunong. Nag yoyosi ako kapag lasing at konti lang. Ewan ko ba hindi naman ako na aaddict dun. nalala ko ung sabi ng tropas ko si Peter. kanya kanyang hiyang lang yan, try mo lang, kung di mo magustuhan edi wag mo ituloy. Nakakatamlay sa work. ewan ko ba. sobrang baba ng energy ko today. nisip ko mag cobra maya maya.

Tulala

November 11, 2011

7:12am nakahiga pa sa kama ko at nagising sa tunog ng cellphone (txt)Happy 14th monthsarry dadi! -mary.

tulog ulit

7:32am gising at tingin sa android ko ng oras. tulog ulet

7:43am dilat ulit. ambigat pa ng mga mata ko. idlip ulit

8:02am late na ako sa office. Tayo hugot ng plug ng electric fan at charger ng android tablet.

baba ng hagdan. bukas ng ilaw sa cr. laba ng mga puting damit "konti lang naman".

pagkatapos ligo. wash ang wear pa nga brief ko e.

ayaw ko nang tumingin sa oras....... ayaw ko na munang tumingin sa oras....

tutbrush, ayos ng damit at mga gamit.. ayaw kong tumingin ng oras..

alam kong may mga bagay na lagot ako. kabado, lakas tibok sa dibdib. anong oras na? bakit ka late?)))))))))

pero ang mas kinatatakutan ko ay ang kasera kong malakas ang boses lalo na kapag naniningil. nasa walong libo pa ang utang ko sa bahay. november 11 na at kailangan kong mabayadan na ang 4 na libo bago mag December.

kailan ko nang pumasok sa opisina. hindi ko mabuksan ang pinto. natutulala. hindi makakilos. mga 9:15am na for sure. sa tabi ng pinto ay nakalagay ang bahay ng cute na cute kong kuneho si Somochi. naiba ang isip ko nang mapatingin ako sa kanya. kaya nilapitan ko at kinumusta xa. Nung bubuksan ko na. ang pinto para makaalis, naalala ko nanaman ang kasera sa labas kaya hindi ko nanaman mabuksan at natulala na naman ako.....

kailangan tanggapin ang realidad. kung wala pa akong pambayad edi wala. tanggapin lahat ng maari nyang sabihin. yuyuko na lang ako. bahala na. "bukas ng pinto, labas lock ng pinto" harap sa gate, tingin sa mga tao, lingon sa kaliwa. Hmmmm ung mga guilt na nararamdaman ko, maaring sabihin mong kausapin ko na lang siya pero hindi. hindi na siya maniniwala sa paliwanag ko dahil kailangan nyang makita ang ang literal na pera na ibibigay ko mismo sa mga kamay niya. labas ng gate. Tumingin sila sa akin pero dere deretso lang ako na parang wala lang.

late na ako. ang sarap mabaliw na lang at tumakbo palayo sa lugar na ito. kasabay ng gumuglo sa isip ko ay ang mga usapan namin ng girlfriend ko kahapon tumawag siya. Gusto nya daw magkausap ng starnger at ikwento lahat ng problema nya tapos biglang magpaalam at tapos na. naiinggit daw siya sa mga classmates niya na nagkkwentuhan sa likod niya tungkol sa mga highschool lovelife nila at nalungkot ang girlfriend ko dahil naalala niya na walang nanligaw sa kanya nung high school. feeling nya walang nagkakagusto sa kanya ng personal. kung meron man daw ay iba ang habol. nainis ako sa kanya kaya sa halip na mapakinggan ko siya ay nasermonan ko pa siya sa phone. sabi ko kasi ay hindi naman niya kailangan malungkot at wala ring may gustong malungkot ka. Kung ganun ang nangyare noon ay hindi mo naman kasalanan yun at hindi na rin naten mababalik. "balik ka ng high school" -text ko sa kanya.

nagalit din siya sa akin dahil dun. "hindi ba pwedeng makinig ka lang sa akin?" text nya. natulala ako nung mga time na yun kahapon mga 4:55pm. na realize ko hindi ko na ma handle mga bagay bagay. ang gulo ng isip ko hindi na ako makahinga. hindi ko rin alam kung may sakit pa ba ako, hindi pa ako makapag pa check up sa doctor dahil wala pa akong kapera-pera.

major problem ko, "PERA". nagtatrabaho ako sa office para mabayadan ang mga utang ko na kulang pa sa sinasahod ko. huh? ano po yun? mag iba ng job? nope hindi ko pa magawa dahil walang sasalo sa akin sa mga time na naghahanap man ako ng trabaho, requirements etc.

last month nag post ako sa facebook. tungkol sa total ng sahod ko kada linggo at nag comment ang ate ko nasa korea, Php1,153 sa korea daw ay $1,153 sa factory worker lang. ewan ko. palpak ba talaga ang desisyon kong tumira dito sa novaliches, o ako ang may pagkukulang talaga dahil masyado kong binalewala ang pag handle ko ng gastusin noon. ahm sigurado ung second reason ang swak. nakababad pa mga damit ko sa bahay. nagdadalawang isip ako kung uuwi ba ako kagad mamaya pag out ko ng 5pm o puntahan ko si sir jojo at tapusin ang kulang na repair sa computer niya tapos sunduin ang girlfriend ko sa cubao.  hmmmm kung si sir jojo ang unahin, hindi ako makakapag linis ng bahay. hmmm pero mas priority ko kumita ng pera so siguro unahin ko na lang si sir jojo. hayyyyyz. kaya ko to. stress lang talaga ang bumabalot sa isip ko kaya nahihirapan ako.

Pagkatapos nang "after"

November 9, 2011 10:14am

Nandito sa canteen ni ate Emer sa baba ng office namin. hmmm. Kmusta na kaya si mingming ngayon? kaninang umaga gumising kami ni Mary ng 5:30am. Sobrang antok tumawad pa nga kmi ng 3minutes e kaya 5:38 tlga kami bumangon :D. Nag ayos lang ng gamit ang girlfriend ko tapos 6am umalis na kami ng apartment. higop muna ng coffee wait lng.. shhhhhhhhup. Ahmmm kmusta naman kami? hmmm okay naman. medyo dami as in sobrang dami kong bayarin ngayon sa bahay, kuryente, tubig, tindahan, mga utangutang sa pama pamasahe, utang sa office at itong android na ginagamit ko hindi pa ito bayad. Hayyyyz sobra nga ako nagtitipid ngayon e. halos hindi na talaga kami makapag date ng girlfriend ko. Nagaalala nga ako palagi kasi baka ma boring siya habang nagsstay sa bahay. Sanay kasi yun na lagi kami may activity sa labas. Alam mo ang sarap din ng great taste coffee na 3 in 1. Wag naman kasi lagi na lang kopiko o nescafe, try mo naman iba. haha.

Buhay ko ngayon, hindi ko alam kung papano ko gagawin mga trabaho ko sa office sa bawat araw. sa dami ng pending na task para kasing wla ako matapos or kung meron man hindi naman na aappreciate ng bosses ko. hayyz.

bumaba pa ako ng tricycle kanina at tumakbo pabalik sa bahay dahil naiwan ni mingming ung charger ng cellphone nya. nasa laguna na siya ngayon at 3 1/2hrs p lng kmi nghiwalay pero miss ko nanaman siya..... every weekend "mostly" muuwi xa ng apartment namin kapag wala xa ibang schedule sa school nila or assignments na bonggang bongga. minsan naman sa bahay niya na ginagawa assignments nya at tinutulungan ko xa minsan :). 2 days na lang 14th monthsarry na namin yey! dami nang nagyare sa amin grabe parang compressed na lifetime.

babalik na pala muna akong office, tuloy ko kwento mamaya :)

nagtext na si mingming :) lunch na daw kami :)

1pm ako nag breaktime ngayon. nakakatamad kasi mag lunch kanina. tinapos ko pa ung ni-edit ko na labels ng handsets sa office. tska ung mga ni-root kong android tablets. hayyz risky ang pag rroot pero mpagkakakitaan ko ng extra money at mgging better ang performance ng tablet nila. sana lang maging successful. mga future projects, puro pangako lang naman. nakakasawa na rin ma experience ang mga cancelled na trabaho kakainis. pag-uwi ko sa bahay mamaya tambak pa labahin ko at kabado rin muwi ng maabutan ang kasera ng apartment. wala pa kasi ako pambayad. eto naman si presidenteng noynoy dinagdagan pa ang holiday tuloy minus 1 day pa ang paid sa akin. wala kasing bayad ang holiday sa akin maliban kung national holiday.

kaninang umaga nung nakasakay kami sa bus ng lovidubs ko sobrang antok pa namin kea umidlip kami habang nasa biyahe papuntang cubao. around 2am na ako nakatulog dahil may mga ginawa pa ako kagabi. sayang hindi namin naabutan ung bus nakaalis na so mag hintay pa kami mapuno ang sunod na bus bago umalis. pero oks lng. kmaen kmi ng puto at taho hehe miss ko na yung taho kaya sakto din. pinaupo ko si mary sa seat na malapit sa driver. lapitin kc ng nangangausap un girlfriend ko na un kea malapit din sa danger. hindi kasi marunong magsungit ang lola mo. sa akin lang nya kayang magsungit. hahaha. awwwwww. sakit lalamunan ko sa acids. inum nga ako tubig.

Ang estado ng isip ay laging pansamantala. Ang tagal nito ay depende sa tatag ng paniniwala ng tao. Mag-away tayo ngaun, pansamantala, pwede ring pangmatagalan. Mahal kita ngaun pansamantala, pwede ring pangmatagalan. Ang galing mo! bilib ako sayo! (Yun ay habang wala pang ibang mas magaling hahaha).

Ang Politiko ay paniniwalaan depende rin sa estado ng isip. Ito kasi ay madaling buohin kasing dali kung manakaw o masira.

Nung isang araw habang nasa office ako may tumawag sa cellphone ko nag iinquire tungkol sa post ko ng GPS tracker. Sabi niya kailangan nya na daw mismong araw na iyon the same time kinausap ako ng boss ko na pumunta sa Manila Bulletin. 3pm ako aalis at hahabulin lang ang office nila hanggang 5pm para maipress release the next day

Sakit ang ulo

October 22, 2011

Masakit ang ulo.. para ding hangover.. sakit sa loob ng utak na tiponghindi mo matatakasan ang paghihirap ng isip dulot ng mga bagay bagay na dumating at resulta pagkilos sa mga ito. Yep, nakakasawa talaga. Sino ba naman ang hindi magsasawang magtrabaho para magbayad ng utang? Bukas ng umaga may schedule ako ng computer repair sa cubao. 2 computers so hoping kikita ako ng 700 pesos. pandagdag din sa bayarin sa bahay na tumataginting na siyam na libo at kailangan kong mabayaran ang apat na libo sa loob ng dalawang linggo. huh? san ako kukuha nun? yayks! sa work nagtitipid din ako ngayon sa pagkain resulta ng lalong pagka stress ko sa work. Sakit nga tlga ng ulo gets? hahaha. agahan ko isang tasang mainit na energen at isang pirasong pandesal. bale 7pesos bwahahahaa. Sa tanghali naman ako bumabawi. Actually adobong manok ulam ko kanina. Maya mayang konti after ng breaktime ko inum naman ako ng cobra energy drink yung green. Sa hapon, kape naman or salabat or energen ulet. Sakit ng ulo dahil kakatapus lang namin magusap nung tumawag sa company cellphone si Ma'am Via na anak ng Big Boss namin habang nasa pangasinan sila ng asawa niya si sir mike. Nabasa nya na daw yung email ko tungkol sa utang ko na siyam na libo (ibang utang nanaman ito, utang ko sa company dahil sa mga sukli na hindi ko naibalik at kulangkulang mga palpak na expenses reports ko. Yep, sisihin mo na ako dahil pagkakamali ko yun nung mga panahon na andami kong gastos kasama pa nung nagpabunot ako ngipin, mapuputulan na ng kuryente, ilang holidays with no pay at bagyo. hayyyyyyyz. Bwisit na buhay ito puro na lang bayad. Minsan dumadating pala talaga sa buhay ang sobrang nakakainis na pagkakamali sa mga desisyon. Siguro hindi na talaga ako yung dating magaling pagdating as mga ganito. Sakit ng ulo ko hindi pa rin nawawala. Sumatutal na 18,000.00 ang problema ko ngayon. kakaltasan ang 13th month ko. plus January at February yung another half ng utang. Nagalala pa man din ako dahil mahilig sa adventures ang girlfriend ko. Kung mawawala sa amin yun dahil sa wala akong pera, baka magsawa na siya sa akin at mahulog sa iba...... Sakit ng ulong hindi ko rin matulungan ang pamilya ko at kapatid kong si lois sa financial problem nya rin. hayyyyz may mga plano kami ni Sir Jess na projects na mapagkakakitaan pero naka-hang pa rin yn at wala pang malinaw na structure ng plan. Sana magka project na ako!!!!!!!!!!!! kahit sangkatutak ng pc repairs lang God! Sakit ng ulo ko. Ipapahiniga ko na lag muna siguro ito. after 20mins work nnman.

Squishu and Somochi.

kagabi bumili ako ng kuneho sa tulay ng Commonwealth patawid ng Ever Gotesco na kasama ko pa si Obren Paragas dahil nagkataon na nagkita kami sa loob ng Ever GOtesco habang hinihintay ko si mama na hindi ko makontakt dahil nasa kanya ang Cellphone ko na naiwan namin ng mahal kong Girlfriend kong si Mary Lonzano nung pumunta kami sa bahay nila mama last weekend. dahil may Cellphone si Obren, pinaloadan namin at tinawagan si Mama na parang walkie talkie ang boses dahil sa palpak na Cellphone nya na binili nyang second hand kasi. dahil wala pang reply o sagot sa call namin, umakyat muna kami at namili ako sa Cdrking Ever Gotesco sa 3rd floor. at pagbaba namin sakto nasagot na ni mama at nagkakita kami sa gate ng mall. Binigay ko ang 500 (humingi pa ng 100) tpos nag bbye, alis. pagtawid ng tulay andu na ung rabbit na bbilhin ko. dapat ung white kaso lalake pla ei may lalake pa akong rabbit sa bahay ay pangalan nya ay Somochi. Php 150.00 lang sa mamang may nakasabit sa tyan na box. Considering cute na cute na rabbit!!!!! hehe